Simon Vestdijk


Op een gekleurde stuiter

Vaak heb ik aan uw kleur'ge roem
Als op toernooi mijn kracht verspeeld,
O ingesmolten vrouwenbeeld,
Dat een gesteeld loslipp'ge bloem

Zo dichtbij langswierp en toch zo
Verhard en onbereikbaar was.
Haar vlag trok spottend heen door 't glas,
Haar lach weerklonk bij ied're stoot.

Zo werden sindsdien vrouw na vrouw
Mij even ongenaakbaar wreed
Als 't wazig beeld in 't glazen kleed
Van paars en geel en vlammend blauw.